عشق ماندگار  

مادر امروز فراق بینمان یک ساله شد
یک ساله که نیستی کنارم
یک ساله که حرفام بغض شده توی سینم
یادته همیشه می گفتی
هر وقت از دست دنیا و آدماش خسته شدی , حرفاتُ توی دلت نگه ندار
غما وقتی روی هم جمع بشند میشه بیماری لاعلاج
حالا می فهمم
چقدر حرفاتو توی دلت نگه داشتی
که شد یه بیماری لاعلاج
یادته می گفتی
با همه مهربون باش حتی دشمنت
شاید بگه چقدر نفهمه
ولی یه جایی یه روزی خدا توی سخت ترین لحظه زندگیت طوری هواتو داره
که همینطور از خودت می پرسی
من چه کارِ خوبی کردم که از این سختی بزرگ به سلامت گذشتم ؟
حالا که نیستی معنی حرفتو می فهمم
همه ی آدمایی که با حرفها و رفتاراشون آزارت دادند شرمنده دنیا و آخرت شدند
یادته می گفتی
هر وقت به مانعی رسیدی که درمونده شدی نمیدونستی چیکار کنی
نشین یه گوشه آه و ناله کن که من بدبختم من بیچارم و فلان
به خدا بگو
خدایا تو میدونی که طاقت این امتحان سختُ ندارم
پس خدایی کن درست بشه
توی هر کاری فقط برو سراغ خودش ؛ فقط خدا
مامان یه ساله دارم به خدا میگم
بزرگترین معلم زندگیم حالا کنار توست
خودت میدونی طاقت من چقدرِ
پس خدایی کن این لحظه های سخت بی پناهی درست بشه
یادته وقتی از دست آدمی دلخور میشدم
خودت میشکستی ولی به من می گفتی
قوی باش من دختر ضعیف نمی خوام
اون موقع ها می گفتم
چرا به جای حمایت از من میگه خودت باید قوی باشی ؟
حالا می فهمم
چه فرشته ای بودی
غم شکستن منو به جون خودت می سپردی
تا من قوی باشم , به فکر روزهای نبودنت بودی
چقدر درس زندگی به من یاد دادی
حالا افتخار می کنم
که قوی ترین و فهمیده ترین مادر دنیا را داشتم
ولی افسوس یک ساله ندارمت
مادرم رفت که من , رنج دو دنیا بکشم غم دنیا ز برم هیچ , آه فراوان بکشم