وقتش که برسه
این چند روز بهترین روز های بعد از سوگ عظیمم بود
25 بهمن روز عشق , کتابم منتشر شد
امروز هم دریافتش کردم
وقتی کتابم را توی دستم گرفتم
انگار دنیای سختی هایم زیر و رو شد
این همه سال سختی کشیدم
حالا درست زمانی باید به بزرگترین آرزوی زندگیم برسم
که دلیل آرامشم ؛ مبنای موفقیتم , تنها سنگ صبور زندگیم
مادرم نیست
مامان خوبم
ممنون که کنارم ایستادی و قدم به قدم تا موفقیت اومدی
مامان مهربونم
بهترین مادر دنیا
تو هنوز هستی , تو هیچوقت از دنیای من نمیری و نرفتی
خودت میدونی عاشقت بودم ؛ عاشقت هستم و همیشه عاشقت خواهم بود
و واقعا
بی خیال آدمایی که نخواستند , نذاشتند
حالا باور دارم که مثل همیشه
هنوز دو تکیه گاه محکم دارم
خدای خوبم و مادرم
وقتی نگاه این دو همراهم باشه
من باز هم خوشبخت ترین آدم دنیا خواهم شد
خدایا عاشقتم بی منت , بی تردید
+ نوشته شده در چهارم اسفند ۱۴۰۲ساعت ۳ ب.ظ توسط پرستو ی مهاجر
|
