عشق ماندگار  

گاهی به رفتار آدم های اطرافم که فکر می کنم
باور می کنم که در مورد نبودنت , در روزگارم تصمیم درستی گرفته ام
تو تحمل دارکوب های دیوانه ی این سرزمین را نداشتی
دارکوب های دیوانه را نمیشناسی ؟
همان هایی که وقتی از خودشان بهتر را می بینند
با زبان بر سقف ابلهیشان می کوبند
تو نمی توانستی پا به پای صبوری هایم قدم بر داری
فقر فرهنگی این سرزمین همان دلیلیست
که سالها فکر مهاجرت را در ذهنم قوی تر از قبل کرده
ولی آدمی که نمی تواند دلش را با خودش ببرد
در هر جای جهان باشد بی احساسی بیش نیست
بی نگاهان زیادی را دیده ام که از دست همین دارکوب های دیوانه عذاب می کشند
محبوبم , محبوب جان و دلم
بار ها در نامه هایم برایت نوشته ام
تو طاقت شکستن نداری
به خاطر فقر فرهنگی این سرزمین باید هر لحظه هزاران بار شکست
من می دانم تو تاب نمی آوری
ولی در عجبم از آن آدم هایی که پا به پای محبوب بی نگاهشان خوشبختی را فریاد می زنند

از همان ابتدا می دانستم
تو آدم تاب و تحمل نیستی
ولی باور دارم در کنار هر لیلایی باشی
او خوشبخت ترین لیلای جهان خواهد شد
خدا می داند من لحظه ای اندوه تو را نخواسته ام
به تو خواهم گفت دارکوب های دیوانه چه کسانی هستند
و مطمئنم بعد از شنیدنش
خودت فراموشم خواهی کرد
مواظب خودت باش