سفر عشق
سرزمینمان حال دلش خوب نیست
سرزمین پر از خشممان , دیگر دوست داشتنی نیستی
نفرت و دلهره بیداد می کند
حال آدمهایش خوب نیست
غصه و اشک بر وجودش همچو پیراهنی دوخته شده
دیگر خبری از لبخند های کودکانمان نیست
عشق به معنای واقعی از دیارمان رفته
بیا سفر کنیم
به سرزمینی
که حال آدمهایش خوب است برای زیستن
سفر کنیم به سرزمینی
که کودکانش به هر دلیلی می خندند و شاد زندگی می کنند
سفر کنیم به سرزمینی
که خبری از بیماری و واگیر , درونش نیست
روزی نباشد که خبر بدی منتشر شود
لحظه ای نداشته باشد
که با ترس و اضطراب شروع شود
بیا سفر کنیم
به سرزمینی که دلمان در آرامش غرق شود , خبری از طوفان و مواج شدن غمها نباشد
بیا سفر کنیم
به سرزمینی که
حرف اول و آخر آدمهایش
عشق و محبت و شادی باشد
اگر روزی چنین سرزمینی را در جهانم پیدا کنم
حتما سفر خواهم کرد
چه با تو , چه بی تو
+ نوشته شده در بیست و سوم آذر ۱۴۰۱ساعت ۱۲ ب.ظ توسط پرستو ی مهاجر
|
