عشق ماندگار  

مخاطبی ازم پرسید
 چرا هنرمندا و نویسنده های متولد شده قبل از سال 64 دیگه تکرار نشدند ؟
 
 گفتم
 ماها اسطوره های واقعی زیاد داشتیم

 اسطوره های کودکیمون پسر شجاع و پینوکیو بودند 

که برای رسیدن به هدف یکی شجاعتشو نشون می داد و اون یکی مبنای پاک بودن

 اسطوره های نوجوانیمون دو قلو های افسانه ای و کماندار بودند 

که با یکی اتحاد و با اون یکی جنگیدنُ یاد گرفتیم
 ماها نسل سلطان قلبها و قدرت پاییم

 ماها نسل جنگجویان کوهستان و سال های دور از خانه ایم 

که با یکی رسیدن به انسانیت و با اون یکی تلاش برای رسیدن به استقلالُ یاد گرفتیم

 دیگه هیچ بازیگری محمد علی فردینُ  ناصر ملک مطیعی یا بهروز وصوقی نمیشه 

دیگه هیچ کمدینی ارحام صدر نمیشه
 ماها برتر بودنُ از حمایت فقرا ی فیلمای فردینُ  ناصرُ بهروز یاد گرفتیم 

و شاد بودنُ  از بازی محشر ارحام صدر
 ماها عاشقیُ از احساس سری دیویُ  آنیل کاپورُ  آمیتاباچان یاد گرفتیم
 ما ها نسل محدودیت های آزار دهنده نبودیم
 نسل ما بهترین شد چون دنیا رو همونطوری که هست شناخت
 وقتی مالک اشتر شد اسطوره ی جوونا یعنی بازیگرش دیگه تکرار نمیشه

 وقتی هیچ کس نمیتونه جایگزین صدای جلال مقامی و چنگیز جلیل وند بشه 

یعنی تلاش های بعد از اون نسل , بسیار کم بوده
 وقتی هنوز هنرمندای قدیمی  هیچ جایگزینی در ذهن این مردم ندارند
 یعنی هنر بعد از همه ی اون دوران رو به وفول رفت

 نسلی که فقط با استعدادُ توانایی  تونست به پیشرفت برسه 

قطعا هر کسی  بدون این مزیت ها در هر جای بالا رفتن که باشه میفته پایین  
 ماها نسل جنگ دیده ایم نسل پناه گرفتن موقع خطریم
 ماها نسل سردُ گرم  چشیده ایم
 ماها برای بالا رفتن در جایگاهی که بودیم 

به غیر از استعداد و توانایی هیچ شرطی جلوی راهمون نبود
 ماها نسلی هستیم که اعتقاداتمون واقعی بود
 آره ماها نسل جنگیدن و پیروز شدنیم