دعامون کن
این روزا حال هیچکس خوب نیست
همه ی آدمای سرزمینم داغدار عزیزشون هستند
در یک بهت کلافه کننده به سر می بریم
انگار جای غلط و درست را گم کردیم
انگار همه دروغ میگن
همه یعنی همه
باور تک تکمون نابود شده
اصلا به وجود خوده واقعیمون هم شک کردیم
نکنه همه ی این اتفاقات کابوس وحشت ناک روزگار بوده ؟
نکنه روزگار می خواسته آخرِ عصبانیتش , یا روی دیگرشُ به ما نشون بده ؟
ولی ای کاش این کابوس تنفر انگیزشُ تموم کنه
ای کاش دنیا خانم ما تموم توانشُ به کار بگیره
تا در برابر خشم روزگار پیروز بشه
من حالا می فهمم
داغ عزیز زخم عمیقیه که هیچ مرحمی نداره
توی این سرزمین لبخند فراموش شد عشق نابود و شادی به فراموشی سپرده شد
کاش روزگار روی مهربونشُ دوباره به ما نشون بده
کاش دنیا خانم ایران بانوی ویران شده ی ما را در آغوش بگیره و نوازشش کنه
شاید ذره ای آرامش به قلب شکستش برگرده
مامان این روزا خیلی سخت می گذره
خیلی سخت تر از روزایی که تو بودی
یادم نرفته در اتفاق قبلی چقدر برای گلهای پر پر شده اشک ریختی
یادم نرفته پریشونیت , نگرانیت و کلافگیت
برای آدم هایی بود که هیچ نسبتی با تو نداشتند
ولی مثل یه مادر به خاطرشون غصه خوردی
مامان دعامون کن
تا به سلامت کشتی ایران بانوی ما به ساحل آرامشش برسه
مامان دعامون کن
-
پ😢😒🖤
