عشق ماندگار  

توی یه متن روانشناسی خوندم
 کسی که اهله قهر کردن باشه  باید به سلامتی روحیش  شک کرد
 یعنی توی اون متن نوشته بود
 حتی قهر کردن برای بچه های زیر پنج سال که بعضیا میگن طبیعیه خیلی هم طبیعی نیست
 بستگی به ارتباط والدینش با هم داره
 خوب که دقت کنیم آدمای زیادی هستند که باید به سلامتی روحیشون شک کنیم
 توی یه متنی خوندم
 در یکی از کشور های اروپایی
اگر سلامت روحی یک فرد تایید نشه
قانون اون کشور تا وقتی درمان نشه اجازه ی ازدواج به اون فرد رو نمیده
 حالا ما نهایت هنرمون چیه ؟
 فردی که مشخصه از نظر رفتاری مشکلات روحی روانی داره و ظاهرا سالمه رو بهش پیشنهاد می کنیم
 ازدواج کنه حتما  خوب میشه
 تازه میان دنبال دلیل آمار بالای طلاق می گردند
 بعضیا تنها درمان علایم خطرناک رفتاری یک فردُ  ازدواج می دونند
 قانون ما تا به حال به این نکته حتی اشاره هم نکرده
 مشاوره های قبل از ازدواج دردی را درمان نمی کنه
 چون خانواده های سنتی اصلا قبولش ندارند
 حالا با هزار اجبار هم  خانواده های سنتی 

راضی بشن برن مشاوره قبل از ازدواج تازه فاجعه اصلی شروع میشه

 
 چند وقت پیش در مراحل ازدواج دو نفر بودم
 وقتی مشاور به والدین یک طرف گفت فرزند شما از نظر شرایط روحی مشکل داره
 کارشون به جای خیلی بدی رسید که نگم بهتره
 دوستی در مورد ازدواج فردی می گفت
 همه ی ما می دیدیم رفتار هاش عادی نیست
 با خانواده سرِ کوچکترین مسئله ای قهر می کرد
 فرمایشاتش  زود انجام نمی شد رفتار های پرخاشگرانه انجام می داد
 دوستان و آشنایانش گفتند درمانش ازدواجه
 اومدن یه بخت برگشته رو دادن بهش  و متعهل شد
 هر روز همسرش از رفتار هاش شاکی بود
 تا اینکه نتونست تحمل کنه و جدا شد
 خلاصه منظورم از این متن این بود که
 چرا همیشه منتظریم قانون مجبورمون کنه به انجام کاری ؟
 اگر در اطرافمون آدم های با مشکلات مختلف هستند حتما زمینه ی درمانشونُ  فراهم کنیم
 نه اینکه یه خانواده ی دیگه رو بدبخت کنیم -