معلولیت گناه نیست
خانم بی نگاهی برام نوشت
مدتهاست دل به یک مرد بی نگاه سپردم هر دو واقعا عاشقیم هر دو بی نهایت برای هم میمیریم
اما والدینش رضایت نمیدن
ما هر دو از نظر اقتصادی درآمد خوبی داریم
فقط برای اینکه بی احترامی نکرده باشیم منتظریم تا رضایت بدن
اما به هیچ وجهی راضی نمیشن
دوست نداریم دست به دامن قانون بشیم تو رو خدا بگین ما چیکار کنیم ؟
مخاطب عزیزم
متاسفانه در این سرزمین کسی به فکر خواسته ی فرزند دارای معلولیتش نیست
متاسفانه هنوز ازدواج ها اسیر سنت و افکار پوسیده هستند
اگر هر دوی شما شرایط معلولیت را پذیرفتید پس نود درصد مشکل حل شده
ازدواج معلولین در ایران
در اکثر نقاط برای خانواده ها فاجعه انگیز ترین و منزجر ترین ازدواج هاست
در حالیکه اصلا اینطوری نیست
دو فرد معلول با توانایی های هم آشنا هستند یکدیگر را درک می کنند
میدونن قراره وارد چه مرحله ای بشن
پس نارضایتی خانواده ها اصلا معنایی نداره
امثال شما رو کم ندیدم شما یک مزیت دارید که هر دو از نظر اقتصادی مستقلید
بسیاری از معلولین هستند که به خاطر نداشتن درآمد مجبورند تا پایان عمر تنها باشند
اگر قدری خانواده هاشون حمایتشون می کردند شاید اونها هم اسیر تنهایی نمیشدند
پیشنهادم به شما اینه که
از بزرگتر های فامیل برای کسب رضایت استفاده کنید
اگر نهایتا نشد متاسفانه مراحل قانونی بهترین راه هست که من اصلا توصیه نمی کنم
به هر حال برای جلوگیری از عواقب باید رضایت بدون تنش ایجاد بشه
یک توصیه هم برای والدین افراد معلول دارم
فرزند شما شاید از نظر جسمی دارای کمبود هایی باشه
اما هزاران توانایی دیگر داره
که اگر شما قدم به قدم حمایتش کنید
قطعا این همه نگرانی برای آینده را نسیب فرزندتون نکردید
فرزند شما به هر حال یک انسانه احساس داره
و مثل خودتون که روزی تن به تعهل دادید دوست داره زندگیشو بسازه
پس هرگز مانع رویا هاش نباشید به جای مانع شدن چراغ راهش باشید
تا هر جای زندگیش زمین خورد پناهی محکمتر از خانوادش پیدا نکنه
امیدوارم یه روزی بیاد که هیچ معلول توانمندی نیاز به رضایت خانوادش برای ازدواج نداشته باشه
اونوقت دنیا براشون قطعا زیبا تر خواهد شد